Cymatics

Η χλωμή μπλε κουκίδα

"Χλωμή Μπλε Κουκκίδα" ονομάζεται μια φωτογραφία της Γης, που τραβήχτηκε από το διαπλανητικό διαστημόπλοιο  Voyager 1, στις 14 Φεβρουαρίου 1990, από απόσταση περίπου 6 δισεκατομμυρίων χλμ., και δείχνει αμυδρά τον πλανήτη μας στο αχανές Διάστημα. Η λήψη πραγματοποιήθηκε καθώς το Voyager εγκατέλειπε το ηλιακό σύστημα, όταν με εντολή της NASA έστρεψε για μια τελευταία φορά τις κάμερες του προς τη Γη. Ήταν αίτημα του αστροφυσικού, κοσμολόγου και συγγραφέα Carl Sagan (1934-1996). Κι όπως λέει ο ίδιος (δες κι εδώ): "Το διαστημικό σκάφος ήταν πολύ μακριά από το σπίτι. Σκέφτηκα ότι θα ήταν καλή ιδέα, αμέσως μετά τον Κρόνο, να φροντίσουμε να λάβει μια τελευταία ματιά πίσω. Από τον Κρόνο, η Γη φαίνεται πολύ μικρή για το Voyager... Ο πλανήτης μας θα ήταν ένα σημείο φωτός, ένα μοναχικό pixel, που δύσκολα διακρίνεται από τα άλλα σημεία φωτός, μια χλωμή μπλε κουκκίδα (Pale Blue Dot)..." .Το Voyager 1 εκτοξεύτηκε από τη NASA στις 5 Σεπτεμβρίου  1977 και σήμερα βρίσκεται σε απόσταση περίπου 123 AU ή 1,840×10¹⁰ km στα όρια του διαστρικού Διαστήματος (interstellar space). Ο σχολιασμός του παραπάνω βίντεο είναι κείμενο από το βιβλίο του Carl Sagan: Pale Blue Dot: A Vision of the Human Future in Space, 1994.

Σχεδιάζοντας τον εποικισμό του Άρη...

Το βίντεο δείχνει πώς ο οργανισμός Mars One σχεδιάζει να δημιουργήσει ένα ανθρώπινο οικισμό(!) στον πλανήτη Άρη το 2023 (ελληνικοί υπότιτλοι με κλικ στο κόκκινο κουμπί [=] κάτω δεξιά). 

Καύσιμα από φως και μικρόβια;

Ένα «βιοαντιδραστήρα» (bioreactor) που θα μπορούσε να αποθηκεύσει/ μετατρέψει την ηλεκτρική ενέργεια σε υγρό καύσιμο με τη βοήθεια ενός γενετικά τροποποιημένων μικροοργανισμών, επεξεργάζεται ο James Liao, καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (UCLA), και η ομάδα του. Η ιδέα-που ονομάστηκε «electrofuels»–θα προσφέρει έναν πιο αποτελεσματικό τρόπο να μετατραπεί το ηλιακό φως σε καύσιμο, πέρα από την καλλιέργεια φυτών και τη μετατροπή τους σε βιοκαύσιμα. Για την μετατροπή της ηλεκτρικής ενέργειας σε υγρό καύσιμο, ο Liao και οι συνεργάτες του εστίασαν στο Ralstonia eutropha, ένα μικρόβιο που μπορεί να χρησιμοποιεί το υδρογόνο ως πηγή ενέργειας, με ταυτόχρονη δημιουργία CO2 και αύξηση του πληθυσμού των μικροβίων. Ο «βιοαντιδραστήρας» του Liao και των συνεργατών του τροφοδοτείται από έναν ηλιακό (φωτοβολταϊκό) συλλέκτη. Το ηλεκτρικό ρεύμα περνά σε ένα ηλεκτρόδιο στον βιοαντιδραστήρα, που είναι γεμάτος με νερό, διοξείδιο του άνθρακα και βακτήρια R. eutropha. Το ηλεκτρικό ρεύμα ξεκινά μια χημική αντίδραση που χρησιμοποιεί το διοξείδιο του άνθρακα για το σχηματισμό ιόντος μυρμηκικού οξέως (HCOO^-), που υποκαθιστά το υδρογόνο ως πηγή ενέργειας και καταναλώνεται από το γενετικά τροποποιημένο R. eutropha, με υποπροϊόντα βουτανόλη και διοξείδιο του άνθρακα (που ανακυκλώνεται μέσω της βιοχημικής διεργασίας).Περισσότερα εδώ.

Το κόκκινο κρασί και η υπεραγωγιμότητα!

Ο Yoshihiko Takano (δεξιά στη φωτό), καθηγητής στο National Institute for Material Science στο Tsukuba της Ιαπωνίας και o ερευνητής Keita Deguchi επιδεικνύουν σκόνη υπεραγώγιμης ένωσης μετάλλων (κράμα σιδήρου, τελουρίου και σουλφίδιου του τελουρίου: FeTe_0.8S_0.2), υλικό του οποίου η υπεραγωγιμότητα αυξάνει επτά φορές περισσότερο όταν βυθίζεται στο κόκκινο κρασί απ' ό,τι στην αιθανόλη ή στο νερό (δες εδώ κι εδώ). Η ιστορία της ανακάλυψης είναι λίγο παλαιή –από το καλοκαίρι του 2010. Τότε που δοκίμαζαν δείγματα του υλικού, που δεν είναι υπεραγώγιμο σε κανονικές συνθήκες, αλλά γίνεται αν επιδράσει οξυγόνο ή βυθίζοντάς το σε ζεστό νερό και αναδεύοντας επί ώρες. Παρόμοια, άλλο δείγμα είχαν βυθίσει σε μίγμα νερού και αιθανόλης. Για να γιορτάσουν τα επιτυχή (;) αποτελέσματα του πειράματος διοργάνωσαν ένα μικρό πάρτι και είπαν, γιατί όχι- μάλλον τελούντες εν ευθυμία- να δοκιμάσουν νέα πειράματα βυθίζοντας δείγματα του υλικού σε σακέ, ουίσκι, λευκό και κόκκινο κρασί, μπύρα κι άλλα ποτά, θερμαίνοντας στους 70^ο C για 24 ώρες… Βρήκαν ότι στο μίγμα νερού-αιθανόλης μόνο το 10% του υλικού κατέστη υπεραγώγιμο στους 6 Κ. Αλλά στο κόκκινο κρασί η υπεραγωγιμότητα του υλικού αυξήθηκε κατά 62,4 % και στους 7,8 Κ (δες εδώ κι εδώ). Οι ερευνητές πιστεύουν ότι επειδή το κρασί και η μπύρα οξειδώνονται εύκολα και δεδομένου ότι το οξυγόνο προκαλεί την υπεραγωγιμότητα στο υλικό, τα ποτά μπορεί να παίζουν ένα σημαντικό ρόλο σαν καταλύτες στην παροχή οξυγόνου, παρόλο που απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να επιβεβαιωθεί ο ακριβής μηχανισμός.Οψόμεθα, αν και ο Υ. Takano δήλωσε (δες εδώ) ότι ίσως υπάρχει μια σχέση ανάμεσα σε αυτό που εμείς οι άνθρωποι αντιλαμβανόμαστε ως γεύση και στην ουσία που προκαλεί την υπεραγωγιμότητα, αφού όσο καλύτερη η γεύση του κρασιού, τόσο πιο αποτελεσματικό είναι! (Εβίβα!)

Τεχνητά φύλλα «φωτοσυνθέτουν»…

…και δίκην φωτοβολταϊκών παράγουν ηλεκτρισμό! Ερευνητές του ΜΙΤ, ΗΠΑ, με επικεφαλής τον καθηγητή Daniel Nocera ανέπτυξαν ένα «τεχνητό φύλλο» που μιμείται τη λειτουργία της φωτοσύνθεσης στα φύλλα των δέντρων. Η συσκευή, μικρή και λεπτή σαν τραπουλόχαρτο, ελπίζουν ότι θα αξιοποιεί τη λιακάδα πιο αποτελεσματικά από τα σημερινά φωτοβολταϊκά συστήματα. Στη σημερινή του μορφή, το τεχνητό φύλλο μπορεί να καλύψει τις ανάγκες ενός νοικοκυριού στις αναπτυσσόμενες χώρες. Στο μέλλον, όμως, θα μπορούσε να γίνει ακόμα πιο αποδοτικό. Το κλειδί για την ανάπτυξή του ήταν η ανακάλυψη φθηνών καταλυτών με νικέλιο και κοβάλτιο, οι οποίοι διασπούν εύκολα τα μόρια νερού χωρίς να αλλοιώνονται ή να χάνουν τη δραστικότητά τους. Οι καταλύτες αυτοί τοποθετημένοι με ακρίβεια πάνω σε μια βάση από πυρίτιο, ανάμεσα σε μικροσκοπικά ηλεκτρονικά κυκλώματα, είναι ήδη «δέκα φορές πιο αποδοτικοί από τη φωτοσύνθεση» σύμφωνα με την  ερευνητική ομάδα. Τι κάνουν; Ως γνωστό στους χλωροπλάστες των φυτών (τα οργανίδια όπου συγκεντρώνεται η χλωροφύλλη) η ηλιακή ενέργεια αξιοποιείται για την παραγωγή σακχάρων, χρησιμοποιώντας ως πρώτη ύλη διοξείδιο του άνθρακα και νερό. Ένα ενδιάμεσο στάδιο αυτής της διαδικασίας είναι η διάσπαση του νερού σε υδρογόνο και οξυγόνο. Αυτό ακριβώς είναι το στάδιο που μιμείται το τεχνητό φύλλο του MIT. Η συσκευή επιπλέει σε ένα δοχείο με νερό και το διασπά σε υδρογόνο και οξυγόνο. Τα αέρια αυτά διοχετεύονται στη συνέχεια σε μια κυψέλη καυσίμου, όπου αντιδρούν ελεγχόμενα και μετατρέπονται εκ νέου σε νερό, παράγοντας ταυτόχρονα ηλεκτρική ενέργεια.«Η φύση λειτουργεί με φωτοσύνθεση» σχολιάζει ο καθηγητής D. Nocera. Και προβλέπει: «Πιστεύω ότι ο κόσμος του μέλλοντος θα λειτουργεί με φωτοσύνθεση σε τεχνητά φύλλα».Δες κι εδώ, εδώ.

Πηγή: http://www.tovima.gr/science/technology-planet/article/?aid=392223

http://www.sciencedaily.com/releases/2011/03/110327191042.htm