Το πάτημα στο κομήτη 67P/C-G

Το απόγευμα της Τετάρτης 12 Νοεμβρίου 2014 ο άνθρωπος «πάτησε» σε κομήτη! Η διαστημοσυσκευή  Philae, που μετέφερε το διαστημικό σκάφος Rosetta του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), βρίσκεται ήδη στην επιφάνεια του κομήτη 67Ρ/Τσουριούμοφ-Γερασιμένκο (67P/C-G)! Ο κομήτης 67P/C-G, διαμέτρου περίπου 4 χλμ., ακολουθεί μια ελλειπτική τροχιά με περίοδο 6,5 ετών, η οποία ξεκινά πέρα από την τροχιά του Δία και φτάνει ανάμεσα στον Άρη και στη Γη όταν ο κομήτης βρίσκεται στην ελάχιστη απόστασή του από τον Ήλιο. Η ESA εκτόξευσε το διαστημικό σκάφος Rosetta στις 2 Μαρτίου 2004 και ξεκίνησε ένα μοναδικό στην ιστορία της διαστημικής εξερεύνησης «κυνήγι», για να εντοπίσει και να φτάσει τελικά στον κομήτη. Έπειτα από ένα ταξίδι δέκα χρόνων στο ηλιακό μας σύστημα το Rosetta στις 10 Σεπτεμβρίου 2014 τέθηκε σε τροχιά γύρω από τον κομήτη  67P/C-G. Το Rosetta μετέφερε τη  διαστημοσυσκευή Philae, που σχεδιάστηκε για να πραγματοποιήσει μια σειρά δικών του ανεξάρτητων μελετών κι είναιπρώτο ανθρώπινο δημιούργημα που «εγκαταστάθηκε» πάνω σε έναν κομήτη (περισσότερα εδώ, εδώ, εδώ). 
17-11-2014 Η πορεία προς τον κομήτη... 
19-11-2014 Ενώσεις άνθρακα στον 67Ρ

20-11-2014 Το νερό του κομήτη 67P δεν μοιάζει με αυτό της Γης

21-11-2014 O γδούπος του Philae 
22-11-2014 Το "τραγούδι" του κομήτη! 
1-12-2014 Η πρώτη έγχρωμη εικόνα από τον κομήτη
18-12-2014 Τι έβλεπε το Philae όταν "χοροπηδούσε" 
23-1-2015  H Rosetta βρήκε τα δομικά υλικά του κομήτη 67/P

Η χλωμή μπλε κουκίδα

"Χλωμή Μπλε Κουκκίδα" ονομάζεται μια φωτογραφία της Γης, που τραβήχτηκε από το διαπλανητικό διαστημόπλοιο  Voyager 1, στις 14 Φεβρουαρίου 1990, από απόσταση περίπου 6 δισεκατομμυρίων χλμ., και δείχνει αμυδρά τον πλανήτη μας στο αχανές Διάστημα. Η λήψη πραγματοποιήθηκε καθώς το Voyager εγκατέλειπε το ηλιακό σύστημα, όταν με εντολή της NASA έστρεψε για μια τελευταία φορά τις κάμερες του προς τη Γη. Ήταν αίτημα του αστροφυσικού, κοσμολόγου και συγγραφέα Carl Sagan (1934-1996). Κι όπως λέει ο ίδιος (δες κι εδώ): "Το διαστημικό σκάφος ήταν πολύ μακριά από το σπίτι. Σκέφτηκα ότι θα ήταν καλή ιδέα, αμέσως μετά τον Κρόνο, να φροντίσουμε να λάβει μια τελευταία ματιά πίσω. Από τον Κρόνο, η Γη φαίνεται πολύ μικρή για το Voyager... Ο πλανήτης μας θα ήταν ένα σημείο φωτός, ένα μοναχικό pixel, που δύσκολα διακρίνεται από τα άλλα σημεία φωτός, μια χλωμή μπλε κουκκίδα (Pale Blue Dot)..." .Το Voyager 1 εκτοξεύτηκε από τη NASA στις 5 Σεπτεμβρίου  1977 και σήμερα βρίσκεται σε απόσταση περίπου 123 AU ή 1,840×10¹⁰ km στα όρια του διαστρικού Διαστήματος (interstellar space). Ο σχολιασμός του παραπάνω βίντεο είναι κείμενο από το βιβλίο του Carl Sagan: Pale Blue Dot: A Vision of the Human Future in Space, 1994.

Η διάβαση της Αφροδίτης

Η «διάβαση της Αφροδίτης», δηλαδή η ευθυγράμμιση του Ηλίου, της Αφροδίτης και της Γης συμβαίνει ανά ζεύγη με διαφορά οκτώ ετών κάθε 105 ή 121 χρόνια. Η τελευταία φορά ήταν στις 8 Ιουνίου  2004 και η επόμενη αναμένεται στις 11 Δεκεμβρίου 2117!  Η Αφροδίτη καθώς περνά ανάμεσα από τη Γη και τον Ήλιο γίνεται αντιληπτή ως μια μικρή μαύρη κουκκίδα, που κινείται αργά κατά μήκος του ηλιακού δίσκου. Το φαινόμενο - έγινε ορατό από την Ελλάδα σήμερα το πρωί 6 Ιουνίου 2012 λίγα λεπτά μετά την ανατολή του Ήλιου- διάρκεσε περίπου 6,5 ώρες, με έναρξη στις 01:05 ώρα Ελλάδος και η ολοκλήρωσή του στις 07:52 ώρα Ελλάδος, και ήταν ορατό στο μεγαλύτερο μέρος της υδρογείου. Μόνο έξι διαβάσεις της Αφροδίτης έχουν καταγραφεί από τότε που προβλέφθηκε θεωρητικά κατά τον 17ο αιώνα από τους Kepler (1627) και Horrocks (1639), επιτρέποντας στους αστρονόμους του 17ου και 18ου αιώνα να υπολογίσουν για πρώτη φορά με ακρίβεια την απόσταση Γης-Ήλίου (περισσότερα στοιχεία εδώ).Ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι η Βρετανία και η Γαλλία για να καταγράψουν τις διαβάσεις του 1761 και του 1769, έστειλαν αποστολές σε μακρινά μέρη.Η βρετανική αποστολή του 1761 αναχώρησε από το Πλύμουθ, δέχθηκε όμως επίθεση από γαλλικά πλοία και τα μέλη της εξέφρασαν την επιθυμία να γυρίσουν πίσω. Έλαβαν όμως την προειδοποίηση της βρετανικής Βασιλικής Εταιρείας ότι η πρόωρη επιστροφή τους θα ήταν «σκάνδαλο» που θα οδηγούσε στο διασυρμό τους. Εξίσου δραματική, αλλά με πιο θετική εξέλιξη, ήταν η βρετανική αποστολή του 1769, όταν ο μεγάλος εξερευνητής Τζέιμς Κουκ εστάλη στην Ταϊτή για να καταγράψει το σπάνιο φαινόμενο.Όταν ολοκλήρωσε αυτό το έργο, ο Κουκ άνοιξε την επιστολή με τις οδηγίες για την πραγματική -και μυστική- αποστολή του: να ανακαλύψει και να χαρτογραφήσει τη μυστηριώδη «νότια ήπειρο», που αποδείχθηκε τελικά ότι ήταν η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία (δες εδώ).

Το video τραβήχτηκε από το διαστημικό παρατηρητήριο SDO της NASA. Oι εικόνες είναι από διάφορα μήκη κύματος του υπεριώδους και από ένα τμήμα του ορατού φάσματος. Στο υπεριώδες, ο Ήλιος φαίνεται κόκκινος στα 304 Αngstrom, χρυσαφένιος στα 171 Angstrom, ματζέντα στα 1700 Αngstrom, και πορτοκαλής στο ορατό φως. Τα μήκη κύματος των 304 Angstrom και 171 Angstrom δείχνουν (και) την ατμόσφαιρα του Ηλίου, η οποία δεν φαίνεται στο ορατό μέρος του φάσματος.

8-6-2012 Πώς είδαν από το Σκίνακα το φαινόμενο

Το ηλιακό σύστημα

http://www.solarsystemscope.com/


Εξαίρετη διαδραστική προσομοίωση!Εξερευνήστε τον Γαλαξία μας με ένα κλικ!
Παρατηρήστε το ηλιακό μας σύστημα γεωκεντρικά (πού είσαι Πτολεμαίε!), ηλιοκεντρικά, με το τηλεσκόπιο. Κινηθείτε στο χωροχρόνο και δείτε το σήμερα, χθες, αύριο!