Kepler 452b, ο ξάδερφος της Γης!

"Μπορούμε να φανταστούμε τον Kepler 452b σαν έναν μεγαλύτερο ξάδερφο της Γης", δήλωσε ο επικεφαλής της ομάδας της NASA που ανακάλυψε τον πλανήτη, Τζον Τζένκινς, επιβεβαιώνοντας πως είναι πιθανή η ύπαρξη ζωής στον Kepler 452b.Ο πλανήτης Kepler 452b, βρίσκεται 1400 έτη φωτός μακριά μας, στον αστερισμό του Κύκνου, έχει διάμετρο 60% μεγαλύτερη από τη Γη. Απέχει επίσης από το άστρο του ίση απόσταση με αυτήν που βρίσκεται η Γη από τον Ήλιο. Το άστρο αυτό είναι μόνο 4% μεγαλύτερο και 10% φωτεινότερο από τον Ήλιο αλλά και 1,5 δισεκατομμύριο χρόνια γηραιότερο από αυτόν. Μια πλήρης περιφορά του Kepler 452b γύρω από το άστρο του διαρκεί 385 ημέρες. Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι είναι δυνατό να διαθέτει νερό σε υγρή μορφή, κάτι που θα επέτρεπε την ύπαρξη ζωής.Περισσότερα εδώ, εδώ.

H Rosetta βρήκε τα δομικά υλικά του κομήτη 67/P

Το ευρωπαϊκό σκάφος Rosetta, που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον κομήτη 67/P και τον μελετά (δες κι εδώ) ανακάλυψε νέα σημαντικά ευρήματα. Πιο συγκεκριμένα εντόπισε κάποιες κοιλότητες, ρήγματα και άλλους σχηματισμούς στον κομήτη δομές που σύμφωνα με τους επιστήμονες που τους μελέτησαν περιέχουν τα «δομικά υλικά» του κομήτη. Ο κομήτης φαίνεται να αποτελείται από σχεδόν ισομεγέθεις «σβώλους», οι οποίοι πιθανώς αποτελούν τους αρχικούς δομικούς λίθους του ηλιακού μας συστήματος. Αν αυτό επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για σημαντική ανακάλυψη, κατά τους επιστήμονες. Η αρχική σκόνη και τα αέρια πιθανώς δημιούργησαν τα πρώτα «βότσαλα» και αυτά, με τη σειρά τους, τους μεγαλύτερους «σβώλους» διαμέτρου περίπου τριών μέτρων ο καθένας. Από τη συγκόλλησή τους, τελικά δημιουργήθηκε ο πυρήνας του κομήτη. O πυρήνας αυτός είναι πολύ πιο «αφράτος» και πορώδης από ό,τι προβλεπόταν (κατά 70% έως 80% το εσωτερικό του πιστεύεται ότι είναι κενός χώρος). Υπάρχει μια περίπτωση να πρόκειται για δύο μικρότερους κομήτες που κάποια στιγμή συνενώθηκαν. Οι ισχυρές ριπές του ανέμου, που φυσάνε με ταχύτητα 300 μέτρων το δευτερόλεπτο, φαίνεται να δημιουργούν αμμόλοφους σωματιδίων σκόνης πάνω στον κομήτη, πράγμα που άφησε άφωνους τους επιστήμονες. Το βόρειο ημισφαίριο του κομήτη είναι πιο ζεστό από το νότιο, μια ένδειξη για εποχικές αλλαγές. Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης την έντονη παρουσία απλών οργανικών μορίων στην επιφάνεια του κομήτη ενώ πιστευόταν ότι αφθονούν τα πολύπλοκα μόρια σε αυτόν. Διαπίστωσαν επίσης ότι το νέφος αερίων που περιβάλλει τον κομήτη ανανεώνεται και μεταβάλλεται συνεχώς. Ο 67/P όπως και οι περισσότεροι κομήτες πιστεύεται ότι αποτελούν απομεινάρια από τις διεργασίες σχηματισμού του ηλιακού μας συστήματος και άρα περιέχουν εξαιρετικά χρήσιμες πληροφορίες για τη γέννηση και εξέλιξη του. Το Rosetta ακολουθεί τον κομήτη καθώς αυτός πλησιάζει τον Ηλιο και θα συνεχίσει να τον μελετά αποκαλύπτοντας συνεχώς πολύτιμα δεδομένα και φωτίζοντας μια σειρά από φαινόμενα.Δείτε κι εδώ, εδώ, εδώ.

Το πάτημα στο κομήτη 67P/C-G

Το απόγευμα της Τετάρτης 12 Νοεμβρίου 2014 ο άνθρωπος «πάτησε» σε κομήτη! Η διαστημοσυσκευή  Philae, που μετέφερε το διαστημικό σκάφος Rosetta του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), βρίσκεται ήδη στην επιφάνεια του κομήτη 67Ρ/Τσουριούμοφ-Γερασιμένκο (67P/C-G)! Ο κομήτης 67P/C-G, διαμέτρου περίπου 4 χλμ., ακολουθεί μια ελλειπτική τροχιά με περίοδο 6,5 ετών, η οποία ξεκινά πέρα από την τροχιά του Δία και φτάνει ανάμεσα στον Άρη και στη Γη όταν ο κομήτης βρίσκεται στην ελάχιστη απόστασή του από τον Ήλιο. Η ESA εκτόξευσε το διαστημικό σκάφος Rosetta στις 2 Μαρτίου 2004 και ξεκίνησε ένα μοναδικό στην ιστορία της διαστημικής εξερεύνησης «κυνήγι», για να εντοπίσει και να φτάσει τελικά στον κομήτη. Έπειτα από ένα ταξίδι δέκα χρόνων στο ηλιακό μας σύστημα το Rosetta στις 10 Σεπτεμβρίου 2014 τέθηκε σε τροχιά γύρω από τον κομήτη  67P/C-G. Το Rosetta μετέφερε τη  διαστημοσυσκευή Philae, που σχεδιάστηκε για να πραγματοποιήσει μια σειρά δικών του ανεξάρτητων μελετών κι είναιπρώτο ανθρώπινο δημιούργημα που «εγκαταστάθηκε» πάνω σε έναν κομήτη (περισσότερα εδώ, εδώ, εδώ). 
17-11-2014 Η πορεία προς τον κομήτη... 
19-11-2014 Ενώσεις άνθρακα στον 67Ρ

20-11-2014 Το νερό του κομήτη 67P δεν μοιάζει με αυτό της Γης

21-11-2014 O γδούπος του Philae 
22-11-2014 Το "τραγούδι" του κομήτη! 
1-12-2014 Η πρώτη έγχρωμη εικόνα από τον κομήτη
18-12-2014 Τι έβλεπε το Philae όταν "χοροπηδούσε" 
23-1-2015  H Rosetta βρήκε τα δομικά υλικά του κομήτη 67/P

Εικόνα δείχνει πλανήτες να γεννιούνται!

Όχι, η (παραπάνω) εικόνα δεν είναι καλλιτεχνική απεικόνιση. Είναι το πραγματικό πορτρέτο ενός δίσκου αερίων και σκόνης, το οποίο σχηματίζει πλανήτες γύρω από ένα άστρο στον αστερισμό του Ταύρου. Είναι μια εικόνα πρωτοφανούς λεπτομέρειας, την οποία συνέλαβε το μεγαλύτερο ραδιοτηλεσκόπιο υψηλής ανάλυσης ALMA.«Όταν πρωτοείδαμε την εικόνα μείναμε έκπληκτοι από το επίπεδο της λεπτομέρειας» καμαρώνει η Κατερίνα Βλαχάκη, μέλος της διεύθυνσης του τηλεσκοπίου ALMA. To ολοκαίνουργιο τηλεσκόπιο, μια συστοιχία από 66 επιμέρους ραδιοτηλεσκόπια διασκορπισμένα στην έρημο της Χιλής Ατακάμα, έστρεψε το βλέμμα του στο άστρο HL του Ταύρου, ή HL Tauri, το οποίο εκτιμάται ότι άρχισε να λάμπει πριν από μόλις ένα εκατομμύριο χρόνια. Η θεαματική εικόνα του ALMA (κι αυτό δε συνέβει για πρώτη φορά, δες κι εδώ) δείχνει τον πρωτοπλανητικό δίσκο του HL Tauri χωρισμένο σε ομόκεντρους δακτυλίους, ανάμεσα στους οποίους υπάρχουν κενά. Πρέπει να είναι τα κενά που σχηματίζονται από την κίνηση νεογέννητων σωμάτων, τα οποία αργότερα θα μεγαλώσουν και θα γίνουν ενήλικοι πλανήτες. Η περίπτωση του HL Tauri εξέπληξε τους αστρονόμους, οι οποίοι δεν περίμεναν να δουν ίχνη πρωτοπλανητών σε ένα τόσο νεαρό άστρο.«Το HL Tauri έχει ηλικία το πολύ ένα εκατομμύριο χρόνια, κι όμως ο δίσκος του φαίνεται να είναι γεμάτος από πλανήτες που βρίσκονται στο στάδιο του σχηματισμού τους» σχολίασε η Βλαχάκη.«Αυτή η εικόνα από μόνη της θα φέρει επανάσταση στις θεωρίες για το σχηματισμό πλανητών» είπε. Περισσότερα εδώ, εδώ.

Εξερευνήστε τον Άρη!

Ένα πανόραμα ενός δισεκατομμυρίου πίξελς της επιφάνειας του Άρη από το ρόβερ Curiosity αποτελούμενο από 900 διαφορετικές λήψεις με ένα κλικ εδώ!

Η χλωμή μπλε κουκίδα

"Χλωμή Μπλε Κουκκίδα" ονομάζεται μια φωτογραφία της Γης, που τραβήχτηκε από το διαπλανητικό διαστημόπλοιο  Voyager 1, στις 14 Φεβρουαρίου 1990, από απόσταση περίπου 6 δισεκατομμυρίων χλμ., και δείχνει αμυδρά τον πλανήτη μας στο αχανές Διάστημα. Η λήψη πραγματοποιήθηκε καθώς το Voyager εγκατέλειπε το ηλιακό σύστημα, όταν με εντολή της NASA έστρεψε για μια τελευταία φορά τις κάμερες του προς τη Γη. Ήταν αίτημα του αστροφυσικού, κοσμολόγου και συγγραφέα Carl Sagan (1934-1996). Κι όπως λέει ο ίδιος (δες κι εδώ): "Το διαστημικό σκάφος ήταν πολύ μακριά από το σπίτι. Σκέφτηκα ότι θα ήταν καλή ιδέα, αμέσως μετά τον Κρόνο, να φροντίσουμε να λάβει μια τελευταία ματιά πίσω. Από τον Κρόνο, η Γη φαίνεται πολύ μικρή για το Voyager... Ο πλανήτης μας θα ήταν ένα σημείο φωτός, ένα μοναχικό pixel, που δύσκολα διακρίνεται από τα άλλα σημεία φωτός, μια χλωμή μπλε κουκκίδα (Pale Blue Dot)..." .Το Voyager 1 εκτοξεύτηκε από τη NASA στις 5 Σεπτεμβρίου  1977 και σήμερα βρίσκεται σε απόσταση περίπου 123 AU ή 1,840×10¹⁰ km στα όρια του διαστρικού Διαστήματος (interstellar space). Ο σχολιασμός του παραπάνω βίντεο είναι κείμενο από το βιβλίο του Carl Sagan: Pale Blue Dot: A Vision of the Human Future in Space, 1994.

Σχεδιάζοντας τον εποικισμό του Άρη...

Το βίντεο δείχνει πώς ο οργανισμός Mars One σχεδιάζει να δημιουργήσει ένα ανθρώπινο οικισμό(!) στον πλανήτη Άρη το 2023 (ελληνικοί υπότιτλοι με κλικ στο κόκκινο κουμπί [=] κάτω δεξιά). 

Έντεκα νέα πλανητικά συστήματα

Έντεκα  νέα πλανητικά (ηλιακά) συστήματα, που φιλοξενούν συνολικά 26 επιβεβαιωμένους εξωπλανήτες, ανακάλυψε το διαστημικό τηλεσκόπιο Κέπλερ της NASA . Η ανακάλυψη σχεδόν τριπλασιάζει τον αριθμό των άστρων που έχουν βρεθεί να έχουν πάνω από ένα πλανήτη σε τροχιά γύρω τους.Κάθε ένα από τα νέα εξωπλανητικά συστήματα περιλαμβάνει από δύο το μικρότερο έως πέντε εξωπλανήτες το μεγαλύτερο. Το τελευταίο είναι το άστρο Κέπλερ-33, παλαιότερο και μεγαλύτερο από τον Ήλιο μας, γύρω από το οποίο και οι πέντε πλανήτες του, βρίσκονται σε  τροχιές πιο κοντινές ακόμα και από τον Ερμή (δες κι εδώ). Οι εξωπλανήτες έχουν μέγεθος από μιάμιση φορά την ακτίνα της Γης έως μεγαλύτερο του Δία, ενώ οι 15 από τους 26 έχουν μέγεθος μεταξύ της Γης και του Ποσειδώνα. Περαιτέρω παρατηρήσεις απαιτούνται για να εντοπισθούν ποιοι είναι βραχώδεις, σαν τον πλανήτη μας, και ποιοι αέριοι γίγαντες. Οι εξωπλανήτες κάνουν μια πλήρη περιφορά γύρω από το άστρο τους  από έξι έως 143 γήινες μέρες. Στην πλειονότητά τους οι τροχιές τους είναι πολύ κοντινές στον ήλιο τους, πιο κοντά από ό,τι η Αφροδίτη στον Ήλιο (η οποία έχει θερμοκρασία 464 βαθμών Κελσίου), άρα θα είναι ακόμα πιο καυτοί και συνεπώς θεωρείται απίθανο να φιλοξενούν ζωή (δες κι εδώ).Η νέα ανακάλυψη ανεβάζει τον αριθμό των εξωηλιακών πλανητών ή εξωπλανητών  σε 729. Οι 61 από αυτούς τους 729 εξωπλανήτες έχουν εντοπιστεί από το Kepler, στα περίπου δύο χρόνια της λειτουργίας του, και έχει ήδη υποδείξει την παρουσία άλλων 2300 (!) στην περιοχή που ερευνά - η ύπαρξη των οποίων, όμως, δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί, αν και αναμένεται ότι σύντομα αρκετοί από αυτούς θα προστεθούν στην λίστα των εξωπλανητών. Το Kepler αυτή τη στιγμή έχει στραμμένο το βλέμμα του στους αστερισμούς του Κύκνου και της Λύρας και παρατηρεί περισσότερα από 150 χιλιάδες άστρα για να εντοπίσει πλανήτες.

Πηγή: http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2128145
http://www.tovima.gr/science/physics-space/article/?aid=440443&h1=true

Ανακαλύφθηκε εξωπλανήτης με δύο ήλιους!

Έναν εξωπλανήτη με δύο ήλιους, που βάφτισαν Kepler-16b, ανακάλυψαν Αμερικανοί επιστήμονες στον αστερισμό του Κύκνου.Περιφέρεται γύρω από το διπλό αστέρα Kepler-16 και απέχει περίπου 200 έτη φωτός από τη Γη. Πρόκειται για μοναδική ανακάλυψη, καθώς μέχρι σήμερα τέτοιοι πλανήτες αποτελούσαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας- ένα διπλό ηλιοβασίλεμα σαν αυτό που έβλεπε ο Luke Skywalker του κινηματογραφικού Πολέμου των Άστρων από το φανταστικό πλανήτη Tatooine! Η μάζα του Kepler-16b είναι περίπου το ένα τρίτο εκείνης του πλανήτη Κρόνου, είναι κατά το ήμισυ βραχώδης και κατά το άλλο μισό αεριώδης και κάνει μία πλήρη περιστροφή γύρω από τα δύο άστρα του σε 229 γήινες ημέρες.  Τα δύο αυτά άστρα είναι μικρότερα και όχι τόσο θερμά όσο ο δικός μας Ήλιος και για το λόγο αυτό στον Kepler-16b επικρατούν θερμοκρασίες που κυμαίνονται από -73 έως -101 βαθμούς Κελσίου. Η ανακάλυψη έγινε με το διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler της  NASA. Σύμφωνα με τον William Borucki, ερευνητή της αποστολής Κέπλερ: «Η ανακάλυψη αυτή επιβεβαιώνει μια νέα κατηγορία πλανητικών συστημάτων που είναι δυνατό να έχουν ζωή, δεδομένου ότι τα περισσότερα αστέρια στο Γαλαξία μας είναι μέρος ενός διπλού συστήματος, πράγμα που σημαίνει ότι οι ευκαιρίες για τη ζωή είναι πολύ ευρύτερη από ότι εάν οι πλανήτες σχηματίζονταν μόνο γύρω από ένα άστρο. Αυτή ανακάλυψη-ορόσημο επιβεβαιώνει μια θεωρία που οι επιστήμονες έχουν διατυπώσει για δεκαετίες, αλλά δεν μπορούσε να αποδειχθεί μέχρι τώρα». Περισσότερα εδώ κι εδώ.

Ανακαλύφθηκε μια ακόμα «υπέρ-Γη»!

Ανακαλύφθηκε ένας ακόμα εξωπλανήτης σε μια δυνητικά κατοικήσιμη ζώνη (habitable zone), δηλαδή στη σωστή απόσταση από το άστρο του, ώστε να καθίσταται εφικτή η ανάπτυξη ζωής.Πρόκειται για τον HD 85512b, που συγκαταλέγεται  στους 50 νέους εξωπλανήτες που κινούνται σε τροχιές γύρω από άστρα που μοιάζουν πολύ με τον Ήλιο μας, με  πέντε από αυτούς έχουν μάζες το πολύ πενταπλάσιες σε σχέση με την μάζα της Γης και θα αποτελέσουν στόχους προτεραιότητας στο μέλλον για τα διαστημικά τηλεσκόπια, που θα αναζητήσουν ίχνη ζωής στις ατμόσφαιρές τους (λ.χ. την χημική «υπογραφή» του οξυγόνου). Η ανακάλυψη των νέων εξωπλανητών έγινε με το φασματογράφο HΑRPS, που βρίσκεται στο διαμέτρου 3,6 μέτρων τηλεσκόπιο «Λα Σίλα» (La Silla Observatory) του Ευρωπαϊκού Νοτίου Παρατηρητηρίου (ESO) στη Χιλή, από ομάδα αστρονόμων με επικεφαλής τον Stéphane Udry του πανεπιστημίου της Γενεύης.Η «υπέρ-Γη» HD 85512b βρίσκεται σε απόσταση περίπου 36 ετών φωτός, στην κατεύθυνση του αστερισμού του Ιστίου, ενδεχομένως είναι βραχώδης χωρίς αέρια.Προστατεύεται από μια πυκνή νεφελώδη ατμόσφαιρα και θα μπορούσε να έχει νερό σε υγρή μορφή στην επιφάνειά του.Εκτιμάται ότι έχει μάζα 3,6 φορές μεγαλύτερη από τη Γη, βαρύτητα 1,4 φορές μεγαλύτερη της γήινης, θερμοκρασίες από 30 έως 50 βαθμούς Kελσίου και βρίσκεται στο άκρο μιας κατοικήσιμης ζώνης. Ένας χρόνος στον πλανήτη αυτό αντιστοιχεί σε 57 γήινες ημέρες και το άστρο του είναι περίπου 1000 βαθμούς Κελσίου πιο ψυχρό από τον Ήλιο μας. «Υπέρ-Γη» καλείται ένας εξωπλανήτης αν έχει μάζα μέχρι δέκα φορές μεγαλύτερη από αυτή της Γης. Η είδηση ​​ενισχύει τις υποψίες πολλών αστρονόμων ότι οι κατοικήσιμοι πλανήτες είναι συχνοί στο Διάστημα και ότι αναμένονται  συναρπαστικές ανακαλύψεις όταν θα διαθέτουμε καλύτερα τηλεσκόπια. Μέχρι τώρα οι αστρονόμοι είχαν ανακαλύψει 564 επιβεβαιωμένους εξωπλανήτες, ενώ άλλοι 1780 περίπου, που έχουν εντοπιστεί από το διαστημικό τηλεσκόπιο «Κέπλερ», αναμένουν την επιβεβαίωσή τους (περισσότερα εδώ κι εδώ).
Δες και:

Κατοικήσιμος ο εξωπλανήτης Gliese 581d;

Μια σούπερ-Γη στον Καρκίνο

Παγωμένα ποτάμια με αλμυρό νερό στον Άρη!

Γράφαμε αλλού (δες εδώ) για …«φασολάκια από τον Άρη» και να, που σύμφωνα με μια  σειρά εικόνων που ελήφθησαν από το διαστημικό όχημα Mars Reconnaissance Orbiter της NASA, αποκαλύπτονται παγωμένα «ποτάμια» αλμυρού νερού στον Άρη! Τα υδάτινα αυτά μονοπάτια εμφανίζονται ανάμεσα σε βραχώδεις πλαγιές και κυλούν επί εκατοντάδες μέτρα στο Νότιο Ημισφαίριο του Άρη. Είναι παγωμένα στη μεγαλύτερη διάρκεια του χρόνου και το νερό ρέει την άνοιξη και το καλοκαίρι, όταν ο Ήλιος το ξεπαγώνει. Τα στοιχεία μαρτυρούν ότι το νερό που ρέει στον Άρη είναι αλμυρό, εξίσου αλμυρό με εκείνο των ωκεανών της Γης - η αλμυρότητα μειώνει τη θερμοκρασία στην οποία το νερό παγώνει. Τα καινούργια αποτελέσματα είναι τα πρώτα που δείχνουν ύπαρξη ρέοντος νερού στον Άρη - ναι, ο Σκιαπαρέλι είχε δίκηο! - , γεγονός που ανοίγει νέους ορίζοντες στο κυνήγι για ύπαρξη εξωγήινης ζωής. Δες κι εδώ.

Αστεροειδής ...κυνηγά η Γη!

Ένας μικρός διαστημικός βράχος διαμέτρου 300 μέτρων μοιράζεται περίπου την ίδια τροχιά με τη Γη και προηγείται του πλανήτη στο αιώνιο ταξίδι του γύρω από τον Ήλιο, ανακοίνωσαν αστρονόμοι. Αυτό σημαίνει ότι η Γη είναι ο τέταρτος πλανήτης κοντά στον οποίο ανακαλύπτονται «τρωικά σώματα» (trojan asteroids). Στην αστρονομία, τρωικά ονομάζονται τα σώματα, συνήθως αστεροειδείς, που κινούνται στην ίδια τροχιά με άλλα, μεγαλύτερα σώματα, χωρίς ποτέ να συγκρούονται μαζί τους. Αυτό συμβαίνει επειδή τα τρωικά σώματα ισορροπούν στα λεγόμενα «σημεία Λαγκράνζ», όπου οι βαρυτικές δυνάμεις που δέχονται σχεδόν εξουδετερώνουν η μία την άλλη (δες κι εδώ). Η Γη, επομένως, δεν κινδυνεύει από τον 2010 TK7, όπως βαφτίστηκε ο νέος αστεροειδής. Οι ερευνητές που υπογράφουν την ανακάλυψη  διαβεβαιώνουν ότι η τροχιά του μικρού βράχου θα παραμείνει σταθερή και ακίνδυνη για τα επόμενα 10 000 χρόνια. Μέχρι σήμερα, οι αστρονόμοι είχαν ανακαλύψει αρκετά τρωικά σώματα που συνοδεύουν τον Άρη και σχεδόν 5000 που συνοδεύουν τον Δία (ο δακτύλιος ανάμεσα στις τροχιές του Άρη και του Δία συγκεντρώνει χιλιάδες διαστημικούς βράχους και ονομάζεται Ζώνη των Αστεροειδών).Η ανακάλυψη τρωικών αντικειμένων κοντά στη Γη είναι πολύ πιο δύσκολη υπόθεση, δεδομένου ότι οι πιθανές τους θέσεις βρίσκονται προς την πλευρά του πλανήτη που έχει μέρα και επομένως κρύβονται από το εκτυφλωτικό φως του Ήλιου. Όμως ο 2010 TK7 δεν εντοπίστηκε με επίγεια όργανα αλλά με το διαστημικό τηλεσκόπιο WISE (Ευρυγώνιος Υπέρυθρος Εξερευνητής), το οποίο εκτοξεύτηκε το 2009 και μέχρι σήμερα έχει ανακαλύψει 123 αντικείμενα κοντά στη Γη. Οι πρώτες εκτιμήσεις για την τροχιά του επιβεβαιώθηκαν στη συνέχεια από το γαλλο-καναδικό τηλεσκόπιο στη Χαβάη. Επικεφαλής της μελέτης ήταν ο Μάρτιν Κόνορ του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα στον Καναδά. Ο αστεροειδής βρίσκεται σήμερα σε απόσταση 80 εκατομμυρίων χιλιομέτρων (κάτι παραπάνω από το μισό της απόστασης Γη-Ήλιου), περιστασιακά όμως πλησιάζει στα 25 εκατομ. χιλιόμετρα.

Από: http://www.tovima.gr/science/physics-space/article/?aid=413054&h1=true

Ανακαλύφθηκε ο τέταρτος δορυφόρος του Πλούτωνα

Ανακαλύφθηκε ένας τέταρτος δρυφόρος σε τροχιά γύρω από τον (νάνο) πλανήτη Πλούτωνα με τη βοήθεια  του διαστημικού τηλεσκόπιου Hubble.Ονομάστηκε προσωρινά Ρ4 (Pluto 4) και εκτιμάται ότι έχει διάμετρο 13 με 34 χιλιόμετρα. Είναι ο μικρότερος από τους τέσσερεις δορυφόρους του πλανήτη- ο μεγαλύτερος, ο Χάρων, έχει διάμετρο 1043 χιλιόμετρα  και οι δυο άλλοι, η Νύχτα και η Ύδρα, έχουν διάμετρο 32 και 113 χιλιόμετρα, αντίστοιχα.Ο P4 βρίσκεται ανάμεσα στις τροχιές της Νύχτας και της Ύδρας, που ανακαλύφθηκαν από το Hubble το 2005. Ο Χάρων  (που μαζί με τον Πλούτωνα αποτελεί διπλό πλανήτη) ανακαλύφθηκε το 1978 από το Αμερικανικό Ναυτικό Παρατηρητήριο.Η παρατήρηση από το Hubble πραγματοποιείται στο πλαίσιο των εργασιών για την υποστήριξη της αποστολής "Νέοι Ορίζοντες" της NASA, στην οποία έχει προγραμματιστεί μια στενή επαφή με τον Πλούτωνα και τους δορυφόρους του το 2015.

"Το θεωρώ αξιοσημείωτο ότι οι κάμερες του Hubble μας έδωσαν τη δυνατότητα να δούμε ένα τέτοιο μικρό αντικείμενο με τόση σαφήνεια από απόσταση μεγαλύτερη των 5 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων", δήλωσε ο Mark Showalter του Ινστιτούτου SETI, ο οποίος είναι επικεφαλής αυτού του προγράμματος παρατήρησης με το Hubble.

Πηγή: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=295005

Περί αδέσποτων πλανητών...

«Αδέσποτοι» ή ελεύθεροι πλανήτες, που περιφέρονται χωρίς να βρίσκονται σε τροχιά γύρω από κάποιο άστρο ή που απλά περιφέρονται σε τεράστια απόσταση από αυτό, ενδέχεται να συνωστίζονται στο Σύμπαν. Κάτι που «ζαλίζει» τους αστρο-φυσικούς, μια και ανατρέπεται πλήρως η σημερινή υπόθεση περί δημιουργίας των πλανητών! Διεθνής ομάδα των ερευνητών από πανεπιστήμια της Ιαπωνίας, των ΗΠΑ, της Νέας Ζηλανδίας, της Βρετανίας και της Χιλής, έχει εντοπίσει σε ένα μικρό τμήμα του Γαλαξία μας 10 τέτοιους ελεύθερους πλανήτες  με μάζα παρόμοια με αυτή του πλανήτη Δία - ως ελεύθερος πλανήτης λογίζεται ένα ουράνιο αντικείμενο παρόμοιο σε μέγεθος με τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, το οποίο όμως δεν «ανήκει» σε κάποιο αστέρι, με την έννοια ότι περιφέρεται γύρω από αυτό, αλλά περιπλανάται «ελεύθερο» στον μεσοαστρικό χώρο. Η πρώτη ανακοίνωση για την ύπαρξη ελεύθερων πλανητών είχε γίνει το 2000 από μια ομάδα Ισπανών αστρονόμων που είχαν χρησιμοποιήσει κλασικές φωτογραφικές μεθόδους για να αποτυπώσουν αμυδρά αντικείμενα με μάζα λίγες φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του Δία. Για να γίνει αποδεκτή όμως μια τόσο σημαντική ανατροπή χρειάζεται επιβεβαίωση με άλλη, ανεξάρτητη μέθοδο.Τη διετία 2006-2007 η ερευνητική ομάδα MAO (Microlensing Observations in Astrophysics) παρατηρούσε συστηματικά το κέντρο του Γαλαξία με σκοπό την καταγραφή αναλαμπών που οφείλονται σε ελεύθερους πλανήτες. Κατά τη διάρκεια των παρατηρήσεων καταγράφηκαν αρκετές εκατοντάδες αναλαμπές αυτού του είδους, πολλές από τις οποίες επιβεβαιώθηκαν στη συνέχεια από την ερευνητική ομάδα OGLE (Optical Gravitational Lensing Experiment). Οι ερευνητές δεν παρατήρησαν τους νέου τύπου πλανήτες άμεσα. Ο εντοπισμός τους έγινε μέσω του φαινομένου του «βαρυτικού μικροφακού», δηλαδή, της μεγέθυνσης του φωτός του άστρου τους, που προκαλεί η μάζα τους, όταν περνούν από μπροστά του. Η στατιστική ανάλυση αυτών των γεγονότων, που ολοκληρώθηκε μόλις πρόσφατα, οδήγησε στο συμπέρασμα ότι στον Γαλαξία μας υπάρχουν ελεύθεροι πλανήτες, στο μέγεθος του Δία, ο αριθμός των οποίων είναι διπλάσιος από τον αριθμό των αστέρων του Γαλαξία! Επειδή ο αριθμός των αστέρων εκτιμάται ότι είναι 200 δισεκατομμύρια, ο αριθμός των ελεύθερων πλανητών του Γαλαξία μας μπορεί να είναι 400 δισεκατομμύρια. Ανάλογος αριθμός θα πρέπει να υπάρχει και στα υπόλοιπα 200 δισεκατομμύρια γαλαξίες που υπάρχουν στο ορατό από εμάς Σύμπαν.Περισσότερα εδώ κι εδώ.
Δες και Εξερευνώντας το ηλιακό σύστημα...