Η διάβαση της Αφροδίτης

Η «διάβαση της Αφροδίτης», δηλαδή η ευθυγράμμιση του Ηλίου, της Αφροδίτης και της Γης συμβαίνει ανά ζεύγη με διαφορά οκτώ ετών κάθε 105 ή 121 χρόνια. Η τελευταία φορά ήταν στις 8 Ιουνίου  2004 και η επόμενη αναμένεται στις 11 Δεκεμβρίου 2117!  Η Αφροδίτη καθώς περνά ανάμεσα από τη Γη και τον Ήλιο γίνεται αντιληπτή ως μια μικρή μαύρη κουκκίδα, που κινείται αργά κατά μήκος του ηλιακού δίσκου. Το φαινόμενο - έγινε ορατό από την Ελλάδα σήμερα το πρωί 6 Ιουνίου 2012 λίγα λεπτά μετά την ανατολή του Ήλιου- διάρκεσε περίπου 6,5 ώρες, με έναρξη στις 01:05 ώρα Ελλάδος και η ολοκλήρωσή του στις 07:52 ώρα Ελλάδος, και ήταν ορατό στο μεγαλύτερο μέρος της υδρογείου. Μόνο έξι διαβάσεις της Αφροδίτης έχουν καταγραφεί από τότε που προβλέφθηκε θεωρητικά κατά τον 17ο αιώνα από τους Kepler (1627) και Horrocks (1639), επιτρέποντας στους αστρονόμους του 17ου και 18ου αιώνα να υπολογίσουν για πρώτη φορά με ακρίβεια την απόσταση Γης-Ήλίου (περισσότερα στοιχεία εδώ).Ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι η Βρετανία και η Γαλλία για να καταγράψουν τις διαβάσεις του 1761 και του 1769, έστειλαν αποστολές σε μακρινά μέρη.Η βρετανική αποστολή του 1761 αναχώρησε από το Πλύμουθ, δέχθηκε όμως επίθεση από γαλλικά πλοία και τα μέλη της εξέφρασαν την επιθυμία να γυρίσουν πίσω. Έλαβαν όμως την προειδοποίηση της βρετανικής Βασιλικής Εταιρείας ότι η πρόωρη επιστροφή τους θα ήταν «σκάνδαλο» που θα οδηγούσε στο διασυρμό τους. Εξίσου δραματική, αλλά με πιο θετική εξέλιξη, ήταν η βρετανική αποστολή του 1769, όταν ο μεγάλος εξερευνητής Τζέιμς Κουκ εστάλη στην Ταϊτή για να καταγράψει το σπάνιο φαινόμενο.Όταν ολοκλήρωσε αυτό το έργο, ο Κουκ άνοιξε την επιστολή με τις οδηγίες για την πραγματική -και μυστική- αποστολή του: να ανακαλύψει και να χαρτογραφήσει τη μυστηριώδη «νότια ήπειρο», που αποδείχθηκε τελικά ότι ήταν η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία (δες εδώ).

Το video τραβήχτηκε από το διαστημικό παρατηρητήριο SDO της NASA. Oι εικόνες είναι από διάφορα μήκη κύματος του υπεριώδους και από ένα τμήμα του ορατού φάσματος. Στο υπεριώδες, ο Ήλιος φαίνεται κόκκινος στα 304 Αngstrom, χρυσαφένιος στα 171 Angstrom, ματζέντα στα 1700 Αngstrom, και πορτοκαλής στο ορατό φως. Τα μήκη κύματος των 304 Angstrom και 171 Angstrom δείχνουν (και) την ατμόσφαιρα του Ηλίου, η οποία δεν φαίνεται στο ορατό μέρος του φάσματος.

8-6-2012 Πώς είδαν από το Σκίνακα το φαινόμενο

Φλερόβιο και Λιβερμόριο

Φλερόβιο (Flerovium, Fl) και Λιβερμόριο (Livermorium, Lv) είναι τα ονόματα των στοιχείων με ατομικό αριθμό 114 και 116 του Περιοδικού Πίνακα των Στοιχείων. Τα δύο στοιχεία είναι τεχνητά, ραδιενεργά και βραχύβια. Πρωτοδημιουργήθηκαν στο Joint Institute of Nuclear Research στη Dubna, Ρωσία, το 1998 και το 2000 αντίστοιχα και η  ανακάλυψή τους επιβεβαιώθηκε από το Lawrence Livermore National Laboratory των ΗΠΑ. Οι ονομασίες των νέων στοιχείων είχαν προταθεί από τους ερευνητές που τα ανακάλυψαν, και εγκρίθηκαν τελικά από τη Διεθνή Ένωση Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας (IUPAC), προχθές 31 Μαΐου 2012. Tο Φλερόβιο και το Λιβερμόριο διασπώνται αυθόρμητα σχεδόν αμέσως μετά το σχηματισμό τους, γι΄αυτό και οι χημικές ιδιότητές τους είναι δύσκολο να μελετηθούν. Tο Φλερόβιο ονομάστηκαν έτσι προς τιμήν του Flerov Laboratory of Nuclear Reactions Flerovium της Ρωσίας - το εργαστήριο έχει πάρει το όνομα του Ρώσου πυρηνικού φυσικού Georgiy N. Flerov, πατέρα της πρώτης ατομικής βόμβας της ΕΣΣΔ. Με το Λιβερμόριο τιμάται το  Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Livermore στην Καλιφόρνια, ΗΠΑ, στο οποίο έχουν ανακαλυφθεί και τα  (ανώνυμα) στοιχεία με ατομικό αριθμό 113 και 118 - ένα άλλο στοιχείο, το Λωρένσιο (Lr) έχει ήδη το όνομά του ιδρυτή του εργαστηρίου, του Αμερικανού φυσικού Ernest O. Lawrence (Βραβείο Νόμπελ Φυσικής 1939).

Το μποζόνιο Higgs με απλά λόγια!

Δες και "To Καθιερωμένο Πρότυπο, το μποζόνιο Higgs και επέκεινα",

"Έντονη φημολογία περί εντοπισμού του μποζονίου Higgs"

via Ατέρμονος Μάθηση

Ο Γιάννης Ηλιόπουλος για τη φυσική και την κοινωνία

Μια συζήτηση – συνέντευξη με τον διακεκριμένο Έλληνα φυσικό Γιάννη Ηλιόπουλο, από τους συντελεστές του Καθιερωμένου Μοντέλου, στην εκπομπή της ΕΤ1 «‘Ωραίοι ως Έλληνες».

via Αντίφωνο on vimeo

Καύσιμα από φως και μικρόβια;

Ένα «βιοαντιδραστήρα» (bioreactor) που θα μπορούσε να αποθηκεύσει/ μετατρέψει την ηλεκτρική ενέργεια σε υγρό καύσιμο με τη βοήθεια ενός γενετικά τροποποιημένων μικροοργανισμών, επεξεργάζεται ο James Liao, καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (UCLA), και η ομάδα του. Η ιδέα-που ονομάστηκε «electrofuels»–θα προσφέρει έναν πιο αποτελεσματικό τρόπο να μετατραπεί το ηλιακό φως σε καύσιμο, πέρα από την καλλιέργεια φυτών και τη μετατροπή τους σε βιοκαύσιμα. Για την μετατροπή της ηλεκτρικής ενέργειας σε υγρό καύσιμο, ο Liao και οι συνεργάτες του εστίασαν στο Ralstonia eutropha, ένα μικρόβιο που μπορεί να χρησιμοποιεί το υδρογόνο ως πηγή ενέργειας, με ταυτόχρονη δημιουργία CO2 και αύξηση του πληθυσμού των μικροβίων. Ο «βιοαντιδραστήρας» του Liao και των συνεργατών του τροφοδοτείται από έναν ηλιακό (φωτοβολταϊκό) συλλέκτη. Το ηλεκτρικό ρεύμα περνά σε ένα ηλεκτρόδιο στον βιοαντιδραστήρα, που είναι γεμάτος με νερό, διοξείδιο του άνθρακα και βακτήρια R. eutropha. Το ηλεκτρικό ρεύμα ξεκινά μια χημική αντίδραση που χρησιμοποιεί το διοξείδιο του άνθρακα για το σχηματισμό ιόντος μυρμηκικού οξέως (HCOO^-), που υποκαθιστά το υδρογόνο ως πηγή ενέργειας και καταναλώνεται από το γενετικά τροποποιημένο R. eutropha, με υποπροϊόντα βουτανόλη και διοξείδιο του άνθρακα (που ανακυκλώνεται μέσω της βιοχημικής διεργασίας).Περισσότερα εδώ.

Από το μήκος Planck στην ακτίνα του ορατού Σύμπαντος

Ένα φανταστικό ταξίδι από το ελάχιστο (μήκος Planck) στο ό,τι σήμερα θεωρούμε μέγιστο, την ακτίνα του ορατού Σύμπαντος. Δείτε την προσομοίωση εδώ:http://img.izismile.com/img/img5/20120213/flash/universe.swf
Μεγεθύνοντας ή σμικρύνοντας την εικόνα "ταξιδεύστε" από τη διάσταση μιας χορδής και του ατόμου του υδρογόνου μέχρι τον τυραννόσαυρο rex, το νέφος του Oort, το γαλαξία της Ανδρομέδας και επέκεινα.Με κλικ στην κάθε εικόνα εμφανίζονται οι διαστάσεις της (σε υποπολλαπλάσια και πολλαπλάσια του μέτρου) και μια σύντομη περιγραφή του αντικειμένου.

Τα νετρίνα, εν τέλει, δεν είναι ταχύτερα από το φως;

Επανάληψη του πειράματος τα ομάδας Opera, στο οποίο τα νετρίνα βρέθηκαν να κινούνται ταχύτερα από το φως (δες εδώ), δείχνει ότι τα υποατομικά σωματίδια δε θα ανατρέψουν τελικά την Eιδική Θεωρία της Σχετικότητας. Η ταχύτητα των (ίδιων) νετρίνων μετρήθηκε εκ νέου με διαφορετικό τρόπο στην ίδια διαδρομή των 730 χιλιομέτρων, στην  οποία είχε πραγματοποιηθεί το πείραμα αρχικά την ομάδα Opera, και τώρα από την ομάδα Icarus, που και αυτή εργάζεται στο εργαστήριο Γκραν Σάσο και εξ αρχής αμφέβαλε για το αποτέλεσμα της ομάδας Opera (δες κι εδώ). Η νέα μέτρηση δείχνει ότι τα νετρίνα δε κινούνται ταχύτερα από το φως (δες εδώ). «Είμαστε απόλυτα συμβατοί με την ταχύτητα του φωτός όπως τη διδαχθήκαμε στο σχολείο (...) Είμαστε πλέον 100% σίγουροι ότι η ταχύτητα του φωτός είναι η ταχύτητα των νετρίνων» δήλωσε  ο Sandro Centro, εκπρόσωπος της ομάδας Icarus. Περισσότερα εδώ, εδώ, εδώ. 
30-3-2012 Παραιτήθηκε ο επικεφαλής του πειράματος Opera